İçimde, hiç görmediğim yüzyıllara karşı garip bir arzu var. Ama bunun sebebi geçmişin daha güzel olduğunu sanmam değil. Geçmişte acımasızdı.
Savaşları, yoksulluğu, adaletsizliği, cehaleti vardı.
Ben geçmişin şartlarını değil,
insanın bazı konulardaki iradesini özlüyorum.
Bugün birçok şey değişti. Her şey hızlandı.
İlişkiler, tüketim, fikirler, insanlar...
Bir şey bozulduğunda tamir etmek yerine yenisi alınıyor. Bu alışkanlık eşyalardan insanlara da geçti. Ben buna uyum sağlamak zorunda değilim.
Çağın normal kabul ettiği her şeyi normal kabul etmek zorunda da değilim.
Herkes yapıyor diye yapmayacağım.
İlgi görüyor diye doğru saymayacağım.
Kolay olduğu için seçmeyeceğim.
İnsanın karakteri, önüne seçenek çıkmadığında değil, her seçeneğe ulaşabildiği halde bazılarına elini uzatmadığında belli olur.
Belki eski yüzyıllara duyduğum yakınlığın sebebi budur. Ben geçmişte yaşamak istemiyorum.
Elektriğin olmadığı bir eve, hastalığın çaresiz kaldığı bir dünyaya, savaşların ortasına dönmek gibi bir arzum yok. Ben yalnızca bugünün imkanlarına sahip olup bugünün savrulmasına teslim olmak istemiyorum.
Çağ değişebilir. Ahlakın adı değişebilir.
İnsanların utanacağı şeyler değişebilir.
Doğru ile yanlış arasındaki çizgiyi toplum istediği kadar yerinden oynatabilir.
Ben kendi çizgimi her seferinde onunla birlikte taşımak zorunda değilim. İnsan yaşadığı dönemi seçemez. Ama yaşadığı dönemin kendisini neye dönüştüreceği konusunda hâlâ irade sahibidir.
DENEMELER / 01
Değişen Zaman, Değişmeyen Çizgi
✧